السيد محمد علي الأبطحي

167

مسائلى از فقه شيعه ( فارسي )

آنها نجس شود ، ونجس ماندن آن بي احترامى باشد ، تطهير آن واجب است ، بلكه احتياط واجب آن است گرچه بي احترامى هم نباشد آن را تطهير كنند . ( مسأله 884 ) : اگر حصير مسجد نجس شود ، بايد آن را آب بكشند ، ولى چنانچه نجس ماندن آن بي احترامى به مسجد باشد ، وبر اثر آب كشيدن خراب مىشود ، وبريدن جاى نجس بهتر باشد ، بايد آن را ببرند وبنابر احتياط واجب شخصي كه حصير مسجد را نجس كرده وبريده ، بايد آن را اصلاح نمايد . ( مسأله 885 ) : بردن عين نجس ومتنجس در مسجد اگر بي احترامى به مسجد باشد حرام است ، بلكه احتياط مستحب آن است كه گرچه بي احترامى هم نباشد ، عين نجس را در مسجد نبرند . ( مسأله 886 ) : چادر زدن مسجد براي روضه خوانى وفرش كردن وسياهپوش كردن آن وبردن لوازم چاى در آن ، چنانچه به مسجد ضرر نرساند ومانع نماز خواندن نشود ، اشكال ندارد . ( مسأله 887 ) : احتياط آن است كه مسجد را به طلا ونقاشى به چيزهائى كه روح ندارد - مانند گل ودرخت - زينت نكنند ، ومكروه است تصوير انسان يا هر جاندارى را بگذارند ، كه ملائكة آسمان نازل نمىشوند ، ونماز قبول نمىشود . ونقاشى مسجد به تصوير جاندار حرام است . ( مسأله 888 ) : اگر مسجد خراب هم شود نمىتوان آن را فروخت ، يا داخل ملك وجاده كرد . ( مسأله 889 ) : فروختن در وپنجره وچيزهاى ديگر مسجد حرام است ، واگر مسجد خراب شود در صورت امكان بايد اينها را صرف تعمير همان مسجد كنند ، وگر نه در مسجد ديگرى به كار برند . واگر در مسجدهاى ديگر هم قابل مصرف نباشد ، مىتوانند آن را به كسى كه قيمت آن را ببخشد واگذار نمايند وپول آن را به مصرف تعمير همان مسجد ، واگر ممكن نيست به تعمير مسجد ديگر برسانند . ( مسأله 890 ) : مسجد ساختن وتعمير مسجدى كه نزديك به خرابى باشد